نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (1)

این مطلب از کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد اثر اوریانا فالاچی گرفته شده دوست

داشتم اینجا هم اونو به اشتراک بزارم :

امشب فهمیدم که تو هستی، مثل یک قطره زندگی که از هیچ چکیده باشد!

سعی کن بفهمی، من از کسای دیگه نمی ترسم، کاری به کارشون ندارم، از خدا هم نمی ترسم! حتی

درد هم نمی تونه من و بترسونه، تموم ترس من از توست! تویی که دست سرنوشت از هیچ جدات کرده و

به بطن من چسبوندت!

 همیشه منتظرت بودم و هیچ وقت آماده ی پذیرایی ازت رو نداشتم!

مدام این سوال ترسناک برام پیش می اومد که نکنه دلت نخواد به دنیا بیای و متولد بشی! نکنه یه روز

سرم هوار بزنی که کی گفته بود منُ و به دنیا بیاری

 زندگی یعنی خستگی! کوچولو! زندگی یه جنگه که هر روز تکرار می شه و عوض شادی هاش –که تنها

قدِ یه پلک به هم زدن دووم دارن- باید بهای زیادی بدی

 چه جوری حدس بزنم دلت می خواد به سکوت برگردی یا نه!

با این همه حاضرم دار و ندارم رو بدم تا تو فقط با یه اشاره بهم کمک کنی

نمی دونم کار مادرم درست بوده یا نه، وقتی خوشحالم فکر می کنم کارش درست بوده و وقتی غمگینم

فکر می کنم اشتباه کرده. ولی حتی وقتی خودمو بدبخت حس می کنم هم این آرزو رو ندارم که کاش به

دنیا نمی اومدم! هیچی بدتر از نبودن نیست.